Blankenham

Blankenham is een uitgestrekt dijkdorp in de gemeente Steenwijkerland. Het hoorde vroeger bij IJsselham, maar werd uiteindelijk gesplitst. Oorspronkelijk kreeg het de naam ´In den Hamme´. Later werd het dorp vernoemd naar Frederik III van Blankenheim, bisschop van Utrecht.

Toen de oorspronkelijke kerk van IJsselham voor de inwoners van Blankenham te ver gelegen was, gaf de bisschop op 26 juni 1418 toestemming een eigen kerk voor de Blankenhammers te stichten.



Blankenham ligt op de grens van de Noordoostpolder en aan de rand van Nationaal Park De Weerribben.

"Wegwezen!"
Bij een van de vele kolken - ontstaan bij dijkdoorbraken in 1776 en 1835 - staat een kruithuisje en een kanon. Men schoot het kanon bij dreigend gevaar een keerl af. Twee keer betekende mogelijke dijkdoorbraak en drie keer was "wegwezen". In 1928, enkele jaren voordat de Zuiderzee IJsselmeer werd, schoot kanonnier Van der Linden voor het laatst in Blankenham. Ook elders op de dijken en in Blokzijl vind je dergelijke hoogwaterkanonnen.



Fruinen
Bij Blankenham hoort de mythe van de Fruinen; het geheimzinnige volkje dat in de diepe kolken leeft, de vroegere dijkdoorbraken van de Zuiderzee.